Ζούμε σε μία τεράστια φυλακή. Οι χωρίς φωνή απέκτησαν, επιτέλους, φωνή

Ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ, ΑΜΠΤΟΥΛ ΧΑΤΖΙ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΗΝ «ΕΠΟΧΗ»

Πρωί χθες Σάββατο βρεθήκαμε στο κτίριο της οδού Πατησίων και Ηπείρου. Ο προαύλιος χώρος γεμάτος σκηνές. Το κρύο τσουχτερό. Ο χώρος ελάχιστος. Ο αγώνας, όμως, συνεχίζεται. Οι απεργοί πείνας αποφασισμένοι. Ο Αμπντούλ Χάτζι από την Τυνησία, εκπρόσωπος των απεργών, μας μιλά. Για τη ζωή στην πατρίδα, για τους λόγους που τους οδήγησαν στη μεγάλη φυγή, στην ξενιτιά, για τη ζωή στην Ελλάδα, το σκοτάδι, το φόβο, την εκμετάλλευση, την εργοδοσία, τον φιλόξενο κόσμο, την αλληλεγγύη. Ο λόγος του χειμαρρώδης. Τον ακούμε. Ποιος ο λόγος να κάνουμε ερωτήσεις; Τον αφήνουμε να μιλά. Μια άλλου τύπου συνέντευξη. Και μας υπενθυμίζει ότι ο αγώνας τους δεν είναι μόνο στην Αθήνα. Υπάρχει και η Θεσσαλονίκη.

Ο αγώνας μας
συλλογικός
και αυτόνομος

Είναι μία αυτόνομη προσπάθεια από διάφορες πόλεις της Ελλάδας, οι οποίοι ξεκίνησαν αυτό τον Γολγοθά. Η σκέψη αυτή συζητιέται εδώ και μήνες. Τονίζω τη λέξη “αυτόνομη” γιατί βλέπουμε να εξελίσσεται μια προβοκάτσια, που υποστηρίζει ότι ο αγώνας των μεταναστών είναι καθοδηγούμενος. Εμπλέκουν σε αυτό, το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, το Ελληνικό Φόρουμ στην Αθήνα, τον ΣΥΡΙΖΑ κ.λ.π.. Όμως, δεν έχουν δίκιο. Ο αγώνας μας είναι συλλογικός και αυτόνομος. Για πρώτη φορά οι μετανάστες στην Ελλάδα, προσπαθούν να έχουν φωνή, μια δική τους φωνή. Βεβαίως, μας ενδιαφέρει να έχουμε μαζί μας τους ανθρώπους που εκδηλώνουν την αλληλεγγύη τους και ευτυχώς οι άνθρωποι αυτοί είναι πολλοί.

Πώς φύγαμε
από την πατρίδα μας,
τι πιστέψαμε

Ξεκίνησε πριν τέσσερις μήνες με κουβέντες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Έγινε μια μεγάλη συνέλευση στα Χανιά, όπου αποφασίστηκε η απεργία πείνας ως μορφή αγώνα. Οι περισσότεροι είναι εργάτες, έχουν σπίτια, αλλά ζουν εδώ και χρόνια μέσα στο σκοτάδι, με εκμετάλλευση, κυνήγι της αστυνομίας, κυνήγι των φασιστών. Οι εργοδότες δεν πληρώνουν ή πληρώνουν με μεροκάματα πείνας, δεν κολλούν ένσημα, δεν είμαστε καλοδεχούμενοι στα νοσοκομεία. Δεν έχουμε τα στοιχειώδη, ζούμε στο περιθώριο εδώ και χρόνια. Οι άνθρωποι, λοιπόν, που αποφάσισαν να προχωρήσουν σε απεργία πείνας, στην ουσία ρισκάρουν την ίδια τους τη ζωή, αλλά δεν έχουν άλλη λύση. Ο πρόσφυγας που έφτασε μέχρι την Ελλάδα έχει φύγει από μια χώρα που είχε χούντα, που ο πόλεμος κατέστρεφε τα πάντα, που η ανέχεια, η φτώχεια, η πείνα τον ανάγκασε να φύγει. Ποιος θέλει να φύγει από την πατρίδα του αν δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ζωής ή επιβίωσης; Εγώ έχω έρθει στην Ελλάδα εδώ και 18 χρόνια. Έχω σπουδάσει φιλοσοφία και γνώριζα από τότε ότι η χώρα αυτή έχει παράδοση ελευθερίας και δημοκρατίας. Πολλοί σαν και εμένα πίστεψαν ότι όταν έρθουν στην Ελλάδα θα βρουν μια μεγάλη αγκαλιά, ότι θα τους αντιμετωπίζουν ανθρώπινα. Αυτό πίστεψαν, γι αυτό ήρθαν. Οι περισσότεροι ζουν στη χώρα εννιά και δέκα χρόνια. Δυστυχώς, δεν είδαν αυτά που τότε πίστεψαν. Οι εργοδότες δεν πληρώνουν και όταν το ποσό φτάνει στα δύο ή τρία χιλιάρικα, τους λένε “δεν έχουμε να σε πληρώσουμε, πήγαινε στην αστυνομία”. Μα ποιος μετανάστης που δεν έχει χαρτιά μπορεί να πάει στην αστυνομία να καταγγείλει τον εργοδότη; Ξέρεις ότι σε πολλούς από μας δεν μας νοικιάζουν σπίτια;

Ο κόσμος
είναι φιλόξενος

Εγώ ζω στην Κρήτη. Ο κόσμος είναι φιλόξενος. Και όσο μας γνωρίζει καταλαβαίνει ότι δεν έχουμε έρθει εδώ για να κάνουμε κακό. Θέλουμε να ζήσουμε αρμονικά, ειρηνικά, μαζί με τους έλληνες, χωρίς διακρίσεις.

Νιώθω σαν να είμαι
στη Γάζα

Οι φοιτητές μας δέχτηκαν θερμά. Μας καλωσόρισαν, μας είπαν ότι η Νομική είναι χώρος ιδεών και αγώνων. Κάποιοι είπαν ότι κάναμε κατάληψη. Δεν είναι αλήθεια. Δεν καταλάβαμε το χώρο, δεν παρεμποδίσαμε κανένα. Προσωπικά παρακολούθησα το Δ.Σ του φοιτητικού συλλόγου, όπου όλες οι παρατάξεις, ομόφωνα αποφάσισαν να στηρίξουν τον αγώνα μας. Πολλά ΜΜΕ δεν λένε την αλήθεια. Γράφουν ανακρίβειες με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί ένα αρνητικό κλίμα. Λένε ότι κάναμε εισβολή και κατάληψη. Δεν είναι αλήθεια. Όπως δεν είναι αλήθεια ότι κάποιοι από μας είπαν ότι οι έλληνες είναι ρατσιστές. Εμείς νιώθουμε την αλληλεγγύη, αλλά βιώνουμε και τα προβλήματα. Θέλουμε να είμαστε νόμιμοι, να δουλεύουμε, να πληρώνουμε τα ταμεία, να μπορούμε να βγούμε από το σπίτι μας χωρίς να φοβόμαστε, να μπορούμε να πούμε καλημέρα, να μην κρυβόμαστε στο σκοτάδι. Να πάψουμε να φοβόμαστε ότι θα μπούμε φυλακή και θα κάτσουμε εφτά μήνες και μετά θα μας δώσουν ένα χαρτί να φύγουμε από τη χώρα σε είκοσι ημέρες. Μα δεν έχουμε ταξιδιωτικά έγγραφα. Δεν μπορούμε να φύγουμε. Που να πάμε; Είμαστε σε μια τεράστια φυλακή. Θέλεις να φύγεις, να πας σε μια άλλη χώρα και δεν σε αφήνουν. Θέλεις να μείνεις, δεν σε νομιμοποιούν, σε κυνηγούν, σε βάζουν φυλακή. Νιώθω σαν να είμαι στη Γάζα, εγκλωβισμένος, πολιορκημένος, αποκλεισμένος σε μια μεγάλη φυλακή.

Λύση δεν είναι
τα στρατόπεδα

Το αίτημά μας είναι νομιμοποίηση όλων των μεταναστών που ζουν και εργάζονται εδώ και χρόνια στην Ελλάδα. Τις επόμενες ημέρες θα καταθέσουμε στο αρμόδιο υπουργείο πολύ πιο συγκεκριμένες προτάσεις. Οι αποφάσεις μας είναι συλλογικές. Συνεδριάζουμε με τις ώρες για να αποφασίσουμε τις ενέργειές μας. Όποιος, λοιπόν, μιλάει στο όνομα των μεταναστών κάνει λάθος. Δεν μας βοηθάει. Δεν αναφέρομαι προφανώς στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης, γιατί εμείς τους ζητήσαμε να είναι κοντά μας. Εμείς θέλουμε να συζητηθούν τα προβλήματά μας και όχι όλα τα άλλα.
Κάποιοι διογκώνουν τον αριθμό των μεταναστών. Στην Ελλάδα υπάρχουν 650.000 με χαρτιά, αλλά μέσα σε δύο χρόνια 200.000 από αυτούς έχουν χάσει την άδεια. Αυτό οφείλεται στη νομοθεσία που απαιτεί 200 ένσημα το χρόνο. Μόνο που ξέρουν ότι ο μετανάστης δεν μπορεί να τα έχει. Έτσι, μειώθηκε δραματικά ο αρχικός αριθμός. Και ο αριθμός των “νόμιμων” θα μειωθεί μέσα στο 2011 ακόμα περισσότερο. Και προφανώς δεν είναι λύση να στείλουν τους μετανάστες σε στρατόπεδα ή στα μπουντρούμια των φυλακών. Η λύση ξεκινάει από τη χώρα προέλευσης. Η Ευρώπη δεν πρέπει να στηρίζει χουντικά καθεστώτα, δεν πρέπει να εμπλέκεται σε πολέμους, δεν πρέπει να κλέβει από τις χώρες μας τον πλούτο και μετά να βάζει τείχη και συρματοπλέγματα.

Το 2004 «οι χωρίς»
ήταν καλοί, τώρα;

Το 2004 οι μετανάστες, αυτοί που δεν έχουν χαρτιά, οι παράνομοι, όπως λένε, χρησιμοποιήθηκαν για τα ολυμπιακά έργα. Τότε είχαμε πολλούς θανάτους από εργατικά ατυχήματα. Τότε “οι χωρίς χαρτιά, οι χωρίς φωνή” ήταν καλοί. Σήμερα, όμως, οι μετανάστες έχουν φωνή και τους φοβούνται. Οι μετανάστες, εργάζονται στα σπίτια των ελλήνων, στα χωράφια των ελλήνων, στην οικοδομή, σε δουλειές που δεν κάνουν οι έλληνες. Ο μετανάστης δεν έχει κλέψει καμιά δουλειά από το Δημόσιο, δεν έχει χάσει τη δουλειά του κανείς συμβασιούχος και να την έχει πάρει μετανάστης. Δουλεύουμε με 15 και 20 ευρώ χωρίς ασφάλεια. Εμείς θα λέμε πάντα “έλληνες εργάτες αδέλφια μας θέλουμε τη στήριξή σας”. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Κοινά είναι τα προβλήματα, κοινοί και οι αγώνες.

Το κτίριο μπορεί να κάνει για εκθέσεις, αλλά…

Ο χώρος που είμαστε σήμερα είναι ακατάλληλος. Μπορεί να κάνει για οτιδήποτε άλλο, για εκθέσεις ή προβολές, αλλά όχι για να φιλοξενήσει τόσους ανθρώπους που κάνουν απεργία πείνας. Αυτή τη στιγμή 160 άνθρωποι μένουν σε τρία δωμάτια ο ένας πάνω στον άλλο, Η υγεία τους κινδυνεύει. Πολλοί είναι άρρωστοι. Οι υπόλοιποι έμειναν μέσα στο κρύο για ώρες μέχρι να έρθουν οι σκηνές. Κάτω από αυτές τις καιρικές συνθήκες δεν είναι δυνατόν να μένουν άνθρωποι. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 25 απεργοί πείνας που δεν χωράνε ούτε στις σκηνές, ούτε στο κτήριο. Συνεπώς πρέπει να βρεθεί ένας άλλος χώρος , όχι βέβαια σε απομακρυσμένο χώρο, όπως έχει προταθεί. Δεν θέλουμε να κρυφτούμε κάπου αποκλεισμένοι. Θέλουμε να είμαστε μέσα στην πόλη. Δίνουμε ένα αγώνα ανοιχτό και θέλουμε να είμαστε σε επαφή με τον κόσμο. Δεν θέλουμε στέγη για να μείνουμε. Θέλουμε στέγη για να κάνουμε τον αγώνα μας. Γίνεται μια σκληρή απεργία πείνας. Τα απιδιά είναι αποφασισμένα. Έχουν ρισκάρει τη ζωή τους όταν ήρθαν στην Ελλάδα. Έζησαν την εκμετάλλευση για χρόνια. Αυτό που λένε είναι “φτάνει πια”. Ή θα βγούμε νόμιμοι στην κοινωνία ή ας έρθουν να μας σκοτώσουν.

Πηγή: Η Εποχή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: